[ و ابو جعفر محمد بن على باقر از او ( ع ) حکایت کرد که فرمود : ] دو چیز در زمین مایه أمان از عذاب خدا بود ، یکى از آن دو برداشته شد پس دیگرى را بگیرید و بدان چنگ زنید : امّا امانى که برداشته شد رسول خدا ( ص ) بود . و امّا امانى که مانده است آمرزش خواستن است . خداى تعالى فرماید « و خدا آنان را عذاب نمى‏کند حالى که تو در میان آنانى و خدا عذابشان نمى‏کند حالى که آمرزش مى‏خواهند » [ و این از نیکوتر لطایف معنى را برون آوردن است و ظرافت سخن را آشکار کردن . ] [نهج البلاغه]
تعزیه خوانی
 
 RSS |خانه |ارتباط با من| درباره من|پارسی بلاگ
»» عکس



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » مجتبی ( شنبه 87/1/24 :: ساعت 5:31 عصر )

»» لیست کل یادداشت های این وبلاگ

عکس

>> بازدید امروز: 0
>> بازدید دیروز: 0
>> مجموع بازدیدها: 1414
» درباره من

تعزیه خوانی

» لوگوی وبلاگ


» لینک دوستان

» صفحات اختصاصی

» طراح قالب